user
निम्न कुराहरूको सारांश दिनुहोस्: यो कुरा भन्नै पर्दैन। दुर्भाग्यवश, मुख्यतः किआनु रिभ्सका कारण यस्तो भएको छैन। एक अभिनेताको रूपमा, तपाईंले निश्चित भावनाहरू चित्रण गर्नुपर्दछ र निश्चित गर्नुहोस् कि दर्शकहरूले तपाईंको भावना देख्न सक्दछन्, चाहे तपाईं स्टेजमा हुनुहुन्छ वा क्यामेरामा। आफ्नो भावनालाई आफ्नो पात्रको भावनासँग मिलाउन प्रयोग गर्नुहोस् - अहिले, ती दुवै एउटै हुन् । तपाईँको चरित्रले कस्तो महसुस गर्छ भन्ने कुरालाई मनमा राख्नुहोस्। के उनको आमाको मृत्यु भयो? ठीक छ, धन्यबाद तिम्रो आमा मरेकी छैन, तर तिमीलाई याद छ, जब तिम्रो गोल्डफिश, पुडल मरेको थियो, त्यो कस्तो थियो र त्यो एकदम नराम्रो थियो। तिमी धेरै दिनसम्म रोयौ। यसलाई च्यानल गर्नुहोस्। दर्शकहरूलाई तपाईंको ट्रिगर के हो भन्ने थाहा छैन, उनीहरूलाई मात्र थाहा छ कि तपाईं ध्वस्त हुनुहुन्छ र यो सम्भवतः प्लटलाइनको साथ केहि गर्न को लागी हो कि तिनीहरू यसलाई प्रभावित छन् (यदि उनीहरूले मात्र थाहा पाए...) । आफ्नो आवाजको स्वरलाई हेरफेर गर्नुहोस्। यदि तपाईँको चरित्र आक्रोशित छ भने, तपाईँको स्वर कठोर र कम नियन्त्रणमा लाग्ने होस् भन्ने चाहनुहुन्छ होला। यदि तपाईँको पात्र उत्साहित वा चिन्तित छ भने, आफ्नो स्वर उच्च बनाउनुहोस्। [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र] हातहरू छेउमा राखेर बसिरहनु हुँदैन। यदि तपाईँको चरित्र क्रोधित छ भने, हातहरू हल्लाउनुहोस् र खुट्टाहरू ठप्प पार्नुहोस्। यदि पात्र दुःखी छ भने, काँध झुकाएर टाउको झुकाउनुहोस्। तार्किक हुनुहोस्। कहिल्यै पनि, कहिल्यै पनि, कहिल्यै पनि, कहिल्यै पनि, कहिल्यै पनि, तिमीले गल्ती गर्यौ भनेर बताउनु हुँदैन। कहिल्यै, कहिल्यै, कहिल्यै, कहिल्यै, कहिल्यै। के "कहिले पनि" भन्ने शब्दले तपाईंको बुझाइमा असर पारेको छ? चाहे त्यो तपाईंको आवाजमा होस् वा तपाईंको आवाजमा, दर्शकहरूलाई थाहा नदिनुहोस्। यदि तपाईंले उनीहरूलाई थाहा दिनुभएन भने, अनुमान गर्नुहोस् त के हुन्छ? तिनीहरूले गर्दैनन्। यदि तपाईं नाच्दै हुनुहुन्छ वा हिड्दै हुनुहुन्छ भने, तपाईंको अनुहारलाई तल झार्न नदिनुहोस्। आत्मविश्वासले विश्वास गर्न नसकिने मूर्खता गर्छ। मुस्कुराइरहनुहोस्। मुस्कुराउनुहोस् किनकि तपाईं मात्र एक हुनुहुन्छ जसले जान्नुहुन्छ। यदि तपाईँले गल्ती गर्नुभयो भने, त्यसलाई स्वीकार गर्नुहोस्। मञ्चमा केवल एकजना व्यक्ति मात्र छन् जसले स्क्रिप्ट याद गरेका छन्। जहाँ जानुपर्ने हो त्यहाँ साइकलमा जानुहोस्। यदि अन्य अभिनेताहरू तपाईं जत्तिकै पेशेवर छन् भने, कुनै समस्या हुनेछैन। [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र] ती सबै कुराहरू स्टेजबाहिर रहन्छन्। तपाईं केवल त्यो क्षणमा हुनुहुन्छ जुन तपाईं समक्ष सिर्जना भइरहेको छ। यदि तपाई कुनै कार्यक्रमको दौडान कुनै कुराबाट गुज्रिरहनु भएको छ भने, यो एउटा निकास हुनुपर्छ। थिएटरले तपाईंलाई तनावमुक्त बनाउनुपर्छ, तपाईंको थालमा थप्न होइन। [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र] यदि तपाईं साँच्चै चाहनुहुन्छ भने, तपाईं यसलाई केही घण्टामा लिन सक्नुहुन्छ। आफ्नो सोचलाई रोक्नुहोस् र सक्रियतापूर्वक सुन्नुहोस् र उपस्थित हुनुहोस्। दर्शकले थाहा पाउनेछन् यदि तपाईं हुनुहुन्न भने। यदि तपाईले अरु सबै कुरा बिर्सनुभयो भने, याद गर्नुहोस् कि तपाई आफ्नो चरित्र बन्नु पर्छ र गल्ती गर्नु हुँदैन र तपाईको सामान्य स्वरुप बन्नु हुँदैन। रंगमञ्चका बच्चाहरू प्रायः ठट्टा गर्नेहरू हुन सक्छन् - बारमा बसेर जुआनको बक्सरको जोडीमा हाँस्ने इच्छालाई रोक्नुहोस् जसलाई अब तपाईंले रगको रूपमा प्रयोग गर्नुपर्नेछ र मिसिसिपी नदीको यस तर्फको सबैभन्दा राम्रो बारमेन बन्नुहुनेछ। यदि कुनै घटना घट्यो वा योजना अनुसार केही भएन भने आफ्नो चरित्रमा रहनुस् र आफ्नो चरित्रले गर्ने व्यवहार गर्नुस् । बेलले बजाएन? त्यसबाट बच्ने उपाय खोज्नुहोस्। कहिलेकाहीँ, गल्ती गर्ने वा अरूको प्रतिक्रियाको बारेमा चिन्ताले तपाईंको मानसिक अवस्थालाई बिगार्न सक्छ। प्रायः यदि तपाईं रमाइलो गर्दै हुनुहुन्छ भने, दर्शकले थाहा पाउनेछन् र तपाईंसँग रमाइलो गर्नेछन्। आलोचनालाई नुनको एक दानाको साथ लिनुहोस्। यदि तपाईंको निर्देशकले तपाईंलाई केही फरक गर्न भनिरहेका छन् भने, यसलाई व्यक्तिगत अपमानको रूपमा नलिनुहोस्। [पृष्ठ १०-मा भएको चित्र] [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र] सकारात्मक भएर तनाव र तनावबाट मुक्ति पाउँदा तपाईँ आफ्नो चरित्रमा सजिलै घुस्न सक्नुहुनेछ। आराम गर्ने अभ्यास गर्नुहोस्, चरित्रमा प्रवेश गर्नुहोस् र अरूले तपाईंलाई कसरी हेर्नेछन् भन्ने बारेमा चिन्ता गर्न छोड्नुहोस्। तपाईं यो गर्नुहुन्न किनकि यो चिन्ता-उत्तेजक हो! तिमी यो गर्छौ किनभने यो अद्भुत महसुस गर्छ। दर्पणमा हेर्नुहोस् र भन्नुहोस्, 'म अब म होइन। म अहिले [वर्णको नाम प्रविष्ट गर्नुहोस्] हुँ।<unk> तपाईं अब आफै हुनुहुन्न, त्यसैले मानिसहरूले तपाईंको बारेमा के सोच्छन् भन्ने बारेमा चिन्ता लिनु पर्दैन। याद राख्नुहोस् कि जब तपाईं केही गर्नुहुन्छ, दर्शकहरूले तपाईंलाई देखिरहेका हुँदैनन्। तिनीहरूले तपाईंको चरित्र देखिरहेका छन्। मञ्चमा उत्रने वा कुनै दृश्यमा प्रवेश गर्ने समय कहिले हो भन्ने कुराको बारेमा सजग हुनुहोस्। यदि तपाईंले आफ्नो सङ्केत सम्झनु भएन भने आधा दर्जन मानिसहरूले तपाईंको मुद्दा हेर्नेछन् (तपाईंको दिमागमा भएका आवाजहरू बाहेक) । जब यो लगभग तपाईंको पालो हो, तपाईं पखेटामा पर्खनु पर्छ (वा क्यामेरा बाहिर), आफ्नो पात्रको रूपमा तयार हुनुहोस्। प्रदर्शन सुरु हुनुभन्दा पहिले बाथरूम जानुहोस्। तपाईं आफ्नो संकेत गुमाउन चाहनुहुन्न किनभने तपाईं शौचालय प्रयोग गरेर नर्वस पिसी गर्दै हुनुहुन्थ्यो वा केही खानेकुरा लिदै हुनुहुन्थ्यो। ध्यान दिएर सुन्नुहोस्। यदि तपाईँलाई थाहा छ कि तपाईँ कति बजे प्रदर्शनमा आउनुपर्छ भने पनि, ध्यान दिएर सुन्नुहोस्। अन्य मानिसहरुसँग कुराकानी वा अन्यत्र विचलित नहुनुहोस्। यदि कुनै आपतकालिन अवस्था छ र तपाईं शौचालय जान वा आफ्नो कारमा भाग्नु आवश्यक छ भने, कसैलाई थाहा दिनुहोस् यदि तपाईं आफ्नो दृश्यको लागि समयमै फर्कनुहुनेछ भन्ने सोच्नुहुन्छ भने पनि। हाहा. के तपाईंले त्यो सुन्नुभयो? त्यो एउटा मजाक थियो. हास्यास्पद, हैन? ठीक छ, ठीक छ, आपतकालिन अवस्थाहरू हुन्छन्। तर यदि कसैको मृत्यु भएको छैन वा तपाईंको भित्री भाग विस्फोट हुन लागेको छैन भने, तपाईंले त्यो संकेत दिनुहोस्। [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र] उनीहरूले सम्भवतः ध्यान दिनेछन्। जब तपाईं नाटकमा वा क्यामेरामा हुनुहुन्छ, तपाईं जान्न चाहनुहुन्छ कि तपाईं कहाँ हुनुपर्दछ। सरल शब्दमा भन्नुपर्दा, "प्रकाश खोज्नुहोस्" यसमा रहनुहोस्। यसले तपाईंलाई प्रकाश दिन्छ। जब बोल्नुहुन्छ, श्रोताको तर्फ हल्का घुमाउनुहोस्। यसलाई "क्वाटरिङ" भनिन्छ। दर्शकले तपाईँलाई देख्न र तपाईँको आवाज सुन्न सकून् भन्ने तपाईँ चाहनुहुन्छ भने तपाईँले कुराकानी गरिरहनुभएको छ भन्ने कुरालाई विश्वासयोग्य बनाउनुपर्छ। यदि तपाईंको निर्देशकले तपाईंलाई बन्द भएको बताउँछ भने, ९०o (एक चौथाई वृत्त) बाहिरतिर सार्नुहोस्। यदि तपाईँले कुनै चलचित्र खिच्दै हुनुहुन्छ भने, तपाईँले प्रत्यक्ष रूपमा क्यामेरामा हेर्नु हुँदैन जबसम्म तपाईँ 'द अफिस'को एउटा एपिसोडमा हुनुहुन्न र निर्देशकले तपाईँलाई त्यसो गर्नु पर्छ भन्नुभएन। यसको सट्टामा, अन्य कलाकारहरूसँग कुरा गर्नुहोस् र तपाईंको चरित्रले जस्तै वरपरको वातावरणसँग अन्तरक्रिया गर्नुहोस्।  सारांश:
assistant
इमोट। कठिनाइहरूको सामना गरौँ। क्षणमा जानुहोस्। चरित्र भङ्ग नगर्नुहोस्। सकारात्मक सोच राख्नुहोस्। तपाईंको अवरोधहरू हटाउनुहोस्। थाहा पाउनुहोस् जब तपाईंको पालो आउँछ। [पृष्ठ २-मा भएको चित्र]