user
Hoe verschilt de tijd van zonsopgang van lente tot zomer?
Context:Hoewel de zon van de horizon lijkt te "opkomen", is het in werkelijkheid de beweging van de aarde die ervoor zorgt dat de zon verschijnt. De illusie van een bewegende zon komt voort uit het feit dat aardobservatoren in een roterend referentiekader zitten; deze schijnbare beweging zorgde ervoor dat veel culturen mythologieën en religies bouwden rond het geocentrische model, dat overheerstde totdat de astronoom Nicolaus Copernicus zijn heliocentrisch model formuleerde in de 16e eeuw. Astronomisch gezien duurt de zonsopgang slechts een ogenblik: het moment waarop de bovenste ledematen van de zon tangent aan de horizon lijken. Echter, de term zonsopgang verwijst gewoonlijk naar perioden van tijd zowel voor als na dit punt: Twilight, de periode in de ochtend waarin de hemel helder is, maar de zon nog niet zichtbaar is. Het begin van de ochtendschemering wordt astronomische dageraad genoemd. De periode na zonsopgang waarin nog steeds opvallende kleuren en atmosferische effecten te zien zijn. Het tijdstip van zonsopgang varieert gedurende het hele jaar en wordt ook beïnvloed door de breedtegraad en lengtegraad, hoogte en tijdzone van de toeschouwer. Deze veranderingen worden veroorzaakt door de asverschuiving van de aarde, de dagelijkse rotatie van de aarde, de beweging van de planeet in zijn jaarlijkse elliptische baan rond de zon en de gepaarde omwentelingen van de aarde en de maan om elkaar heen. Het analemma kan worden gebruikt om de tijd van zonsopgang te voorspellen. Aan het einde van de winter en in het voorjaar komt de zonsopgang, zoals gezien vanuit gematigde breedtegraden, elke dag eerder op, en bereikt zijn vroegste tijd in de buurt van de zomerzonnewende; hoewel de exacte datum varieert naargelang de breedtegraad. Vanaf dat moment wordt de zonsopgang elke dag later en komt het laatst rond de winterzonnewende. De verschuiving tussen de datum van de zonnewende en de vroegste of laatste zonsopgang wordt veroorzaakt door de excentriciteit van de baan van de aarde en de helling van de as, en wordt beschreven door het analemma, dat kan worden gebruikt om de data te voorspellen. Variaties in atmosferische refractie kunnen de tijd van zonsopgang veranderen door de schijnbare positie te veranderen. In de buurt van de polen is de variatie in de dagtijd overdreven, omdat de zon de horizon in een zeer ondiepe hoek oversteekt en dus langzamer opkomt. Als de atmosferische refractie in aanmerking wordt genomen en vanaf de voorkant wordt gemeten, neemt de gemiddelde dagduur ten opzichte van de nacht licht toe. De zonsopkomstvergelijking, die echter wordt gebruikt om de tijd van zonsopkomst en zonsondergang af te leiden, gebruikt het fysieke centrum van de zon voor de berekening, waarbij atmosferische refractie en de niet-nulhoek die door de zonne-schijf wordt aangegeven, worden verwaarloosd.
assistant
Aan het einde van de winter en in het voorjaar komt de zonsopgang, zoals gezien vanuit gematigde breedtegraden, elke dag eerder op, en bereikt zijn vroegste tijd in de buurt van de zomerzonnewende; hoewel de exacte datum varieert naargelang de breedtegraad. Vanaf dat moment wordt de zonsopgang elke dag later en komt het laatst rond de winterzonnewende.