user
ലേഖനം സംഗ്രഹിക്കുക:  (സി.എൻ.എൻ) -- ഞങ്ങൾ ജോലി ചെയ്യുന്നിടത്ത് എല്ലാ ദിവസവും, ഞങ്ങളുടെ ചെറുപ്പക്കാരായ വിദ്യാർത്ഥികൾ വീട്ടിൽ നിന്നും സ്കൂളിലേക്കുള്ള മാറ്റവുമായി പൊരുതുന്നത് ഞങ്ങൾ കാണുന്നു. അവരൊക്കെ നല്ല കുട്ടികളാണ്, പക്ഷെ ചിലര് ക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പങ്കുവെക്കാനോ ഒരു കൂട്ടം ആളുകളെ കേൾക്കാനോ കഴിയില്ല. ചിലർക്കൊക്കെ ഇംപൾസ് കൺട്രോൾ പ്രശ്നങ്ങളും കൈകൾ പിടിച്ചു നിർത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടുമുണ്ടാകും; മറ്റുള്ളവർക്ക് അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്ക് പരിണതഫലങ്ങളുണ്ടെന്ന് എല്ലായ്പ്പോഴും മനസ്സിലാകില്ല; കുറച്ചുപേർക്ക് വേർപിരിയൽ ഉത്കണ്ഠ മൂലം കഠിനമായി കഷ്ടപ്പെടുന്നു. പ്രീ സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കുറിച്ചല്ല നമ്മൾ സംസാരിക്കുന്നത്. ഇവര് ഹാര് വാര് ഡ് ബിരുദ വിദ്യാര് ഥികളാണ്, അവരെ ഞങ്ങള് പഠിപ്പിക്കുകയും ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവര് ക്കൊക്കെ ജോലി ചെയ്യാന് അറിയാം, പക്ഷെ ചിലര് ക്ക് കളിക്കാന് അറിയില്ല. മാതാപിതാക്കളും, അധ്യാപകരും, മനശാസ്ത്രജ്ഞരും, നാഡീശാസ്ത്രജ്ഞരും, രാഷ്ട്രീയക്കാരും പൊതുവെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളിലായി വീഴുന്നു വളരെ ചെറിയ കുട്ടികളെ സ്കൂളിലേക്ക് ഒരുക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ: കളി അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതോ കഴിവ് അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതോ. ഈ രണ്ട് തരത്തിലുള്ള പാഠ്യപദ്ധതികളും പലപ്പോഴും പരസ്പരം എതിർക്കപ്പെടുന്നു പൂജ്യം-സം ഗെയിം പോലെ: നിങ്ങളുടെ മകളുടെ കുട്ടിക്കാലം സംരക്ഷിക്കണമെങ്കിൽ, അങ്ങനെ വാദം പോകുന്നു, ഒരു കളി അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പ്രോഗ്രാം തിരഞ്ഞെടുക്കുക; എന്നാൽ അവൾ ഹാർവാർഡിൽ പ്രവേശിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ഉറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് എല്ലാ രാത്രിയും എബിസി ഫ്ലാഷ് കാർഡുകൾ ബ്രഷ് ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. നമുക്ക് തോന്നുന്നത് ഇതിനു നേരെ വിപരീതമാണ്. അല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ കുട്ടി കോളേജിൽ വിജയിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, കളി അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പാഠ്യപദ്ധതി അതാണ്. വാസ്തവത്തിൽ, നമ്മുടെ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പ്രായത്തിനടുത്തുവരുമ്പോൾ കുട്ടികൾക്ക് കൂടുതൽ പരിശീലനം നൽകിക്കൊണ്ട്, വിദ്യാഭ്യാസ കാലയളവുകളിൽ കളി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് നാം ചിന്തിക്കുന്നു. എന്തിനാ ഇത് ചെയ്യുന്നത്? സ്കൂളിലെ വിജയത്തിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല പ്രവചനങ്ങളിലൊന്ന് ഇംപൾസുകളെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള കഴിവാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കേന്ദ്രം ആകാനുള്ള അവരുടെ പ്രേരണയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്ന കുട്ടികൾ, അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, മറ്റൊരു വ്യക്തിയുടെ കാഴ്ചപ്പാട് സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയുന്ന കുട്ടികൾ, പഠിക്കാൻ കൂടുതൽ സജ്ജരാണ്. മനഃശാസ്ത്രജ്ഞർ ഇതിനെ "മനസ് തിയറി" എന്ന് വിളിക്കുന്നു: നമ്മുടെ സ്വന്തം ആശയങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ആളുകളുടെ ആശയങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവ്. ഒരു നാലുവയസ്സുകാരന് ആരുടെയെങ്കിലും ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം നിർമ്മിച്ച ബ്ലോക്ക് കോട്ട നശിപ്പിക്കുമ്പോള്, അല്ലെങ്കില് ഒരു ഇരുപതുവയസ്സുകാരന് ക്ലാസ്സിലെ ചർച്ചയെ നിരന്തരം കുത്തകയാക്കുമ്പോള്,
assistant
എറിക്കയും നിക്കോളാസ് ക്രിസ്റ്റാകിസും പറയുന്നത് ഹാര് വാര് ഡിലെ വിദ്യാര് ഥികള് ക്ക് പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെന്നാണ്. കളി അധിഷ്ഠിത പാഠ്യപദ്ധതി ഉപയോഗിച്ച് പഠിപ്പിച്ചാൽ കുട്ടികൾക്ക് പഠിക്കാനും ആശയവിനിമയം നടത്താനും കൂടുതൽ സൌകര്യമുണ്ടെന്ന് അവർ പറയുന്നു. "ഡ്രിൽ ആൻഡ് കിൽ" നൈപുണ്യം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പഠനം, കൂടുതൽ സാമൂഹിക ഒറ്റപ്പെടൽ ആവശ്യപ്പെടുന്നു, അവർ പറയുന്നു. എഴുത്തുകാർ: കളി അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പഠനം സഹാനുഭൂതി, മെച്ചപ്പെട്ട ആത്മനിയന്ത്രണം, പ്രശ്ന പരിഹാര കഴിവുകൾ എന്നിവ വളർത്തുന്നു.