user
ਵਾਰਾਂ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ : ਵਾਰ ੧ ਪਉੜੀ ੨ ਪੰ. ੨
ਜਗਦੁਤਪਤੀ
ਪ੍ਰਿਥਮੈ ਸਾਸ ਨ ਮਾਸ ਸਨ ਅੰਧ ਧੁੰਧ ਕਛੁ ਖਬਰ ਨ ਪਾਈ।

ਰਕਤਬਿੰਦ ਕੀ ਦੇਹਿ ਰਚਿ ਪਾਂਚ ਤਤ ਕੀ ਜੜਤ ਜੜਾਈ।

ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੋ ਚਉਥੀ ਧਰਤੀ ਸੰਗਿ ਮਿਲਾਈ।

ਪੰਚਮਿ ਵਿਚਿ ਆਕਾਸ ਕਰਿ ਕਰਤਾ ਛਟਮੁ ਅਦਿਸਟੁ ਸਮਾਈ।

ਪੰਚ ਤਤ ਪੰਚੀਸ ਗੁਨਿ ਸਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ਮਿਲਿ ਦੇਹਿ ਬਣਾਈ।

ਖਾਣੀ ਬਾਣੀ ਚਲਿਤੁ ਕਰਿ ਆਵਾਗਉਣੁ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਿਖਾਈ।

ਚਉਰਾਸੀਹ ਲਖ ਜੋਨਿ ਉਪਾਈ ॥੨॥
assistant
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਸਾਹ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਘੁੱਪ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ.

ਸਰੀਰ (ਮਾਂ) ਦੇ ਖੂਨ ਅਤੇ ਵੀਰਜ (ਪਿਤਾ ਦੇ) ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੰਜ ਤੱਤ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਪੰਜਵਾਂ ਤੱਤ ਅਸਮਾਨ (ਅਸਥੂਲ) ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਛੇਵਾਂ, ਅਦਿੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੰਜ ਤੱਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਉਲਟ ਪੱਚੀ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਅਤੇ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ।

ਚਾਰ ਜੀਵਨ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਣਾਂ (ਅੰਡੇ ਗਰੱਭਸਥ ਸ਼ੀਸ਼ੂ ਦਾ ਪਸੀਨਾ, ਬਨਸਪਤੀ) ਅਤੇ ਚਾਰ ਭਾਸ਼ਣ (ਪਰਾ, ਪਸ਼ਯੰਤੀ, ਮੱਧਮਾ, ਵੈਖਾਰੀ) ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾਏ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਆਵਾਸ ਦਾ ਨਾਟਕ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੁਰਾਸੀ ਲੱਖ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।