Jak pomóc pracoholikowi?
Najlepszym sposobem na to jest szczera rozmowa. Jeżeli pracoholikiem jest żona lub mąż, warto zacząć od wspólnego wyjazdu lub przynajmniej spędzenia wieczoru tylko we dwoje. Nie należy bać się bezpośrednich wyznań, pamiętając przy tym o kontrolowaniu emocji, by nie żałować niepotrzebnie wypowiedzianych słów. Chory powinien się dowiedzieć, że jego nadmierne zaangażowanie w pracę ma niszczący wpływ na rodzinę.Pracoholik, tak jak każdy chory, potrzebuje pomocy i wsparcia. Warto zacząć od zaproponowania mu np. wspólnego wyjazdu, podczas którego żadne z Was nie weźmie ze sobą służbowego telefonu. Na co dzień pomocne będzie wspieranie partnera w kontrolowaniu czasu potrzebnego zarówno na pracę, jak i odpoczynek. Co więcej, warto podpowiedzieć ukochanej osobie, czym mogłaby się zająć w czasie wolnym od pracy lub zachęcić ją do rozwijania talentów i pasji.Wspieranie pracoholika w wychodzeniu z choroby jest zajęciem wymagającym dużej dozy empatii. Należy go skonfrontować ze skutkami pracoholizmu, ale jednocześnie nie wywoływać w nim poczucia winy. Mało pomocne będzie także dawanie choremu gotowych recept, nakazujących mu zachować się w dany sposób.Wielu pracoholików najbardziej motywuje wsparcie drugiej strony. Warto rozmawiać z chorym o jego emocjach. Należy go zachęcać i motywować do przezwyciężenia choroby. Istotne jest, by nie forsować własnych pomysłów na wyjście z uzależnienia i współpracować z chorym na jego zasadach, by nie czuł się jak w potrzasku.