Door de zonneladder gaat zon op dak toch voor op zon op land. Waarom dan nu projecten voor zon op land?
De provincie Overijssel gaat in de handreiking voor zonnevelden in op de toepassing van de zonneladder. De zonneladder geeft een voorkeursvolgorde aan en deze is niet volgtijdelijk. De intentie van de zonneladder is om zowel op daken als in het vrije veld zonnepanelen mogelijk te maken. Waarbij de voorkeur en stimulans ligt op het zoveel mogelijk benutten van daken, bouwvlakken, bedrijfsterreinen, infrastructurele voorzieningen, erven en lokale initiatieven met kleine velden in stads- en dorpsranden. Ook met een stevige inzet op deze locaties worden de klimaatdoelen niet gehaald en zijn velden in het agrarisch gebied onvermijdelijk (bron: handreiking zonnevelden, 21 april 2020, provincie Overijssel).



Er is in de gemeente Steenwijkerland aandacht voor zowel zon op dak als ook zon op land. De op daken opgewekte duurzame stroom is niet genoeg. Daarvoor is ook ‘zon op land’ nodig. In de gemeente Steenwijkerland  wordt er op daken ongeveer voor 10 ha elektriciteit duurzaam opgewekt (zie notitie Beleid zonnepanelen op land, mei 2019). Naar verwachting ligt echter het reële bod voor de RES rond de 200 ha zonnepanelen op dak/land, omdat dit bod gerelateerd is aan het totale elektriciteitsverbruik van 617TJ. De gemeente heeft daarom de kwantitatieve opgave zonnepanelen op land vastgesteld op 125 ha (in combinatie met 25 ha nog te realiseren zonnepanelen op dak). Verwachting is dat daarmee op relatief korte termijn een groot deel van elektriciteitsgebruik duurzaam op te wekken is.



Onderdeel van het beleid zonnepanelen op land is een keuze voor een aantal gebieden in Steenwijkerland waar dit mogelijk is. In het beleid zijn ook randvoorwaarden opgenomen, zoals de tijdelijkheid van het initiatief en ‘lasten en lusten lokaal’.