inputs: Bell Laboratories begon in de vroege jaren 1930 te experimenteren met een reeks opnametechnieken. Uitvoeringen van Leopold Stokowski en het Philadelphia Orchestra werden in 1931 en 1932 opgenomen met behulp van telefoonlijnen tussen de Academy of Music in Philadelphia en de Bell-labs in New Jersey. Sommige multitrack-opnamen werden gemaakt op optisch geluidsfilm, wat leidde tot nieuwe ontwikkelingen die voornamelijk werden gebruikt door MGM (al in 1937) en Twentieth Century Fox Film Corporation (al in 1941). RCA Victor begon in 1941 met het opnemen van uitvoeringen van verschillende orkesten met behulp van optisch geluid, wat resulteerde in hogere-fideliteit masters voor 78-toerenplaten. Tijdens de jaren 1930 begon Avery Fisher, een amateurviolist, te experimenteren met audiodesign en akoestiek. Hij wilde een radio maken die zou klinken alsof hij naar een live orkest luisterde - die hoge trouw aan het oorspronkelijke geluid zou bereiken. Na de Tweede Wereldoorlog voerde Harry F. Olson een experiment uit waarbij proefpersonen naar een live orkest luisterden via een verborgen variabele akoestische filter. De resultaten bewezen dat luisteraars de voorkeur gaven aan hoogwaardige reproductie, zodra het lawaai en de vervorming die door vroege geluidsapparatuur werden geïntroduceerd, werden verwijderd. [bron nodig] Vanaf 1948 creëerden verschillende innovaties de omstandigheden die grote verbeteringen van de kwaliteit van home-audio mogelijk maakten: Reel-to-reel audio-tape-opname, gebaseerd op technologie die na de Tweede Wereldoorlog uit Duitsland werd gehaald, hielp muzikale artiesten zoals Bing Crosby opnames te maken en te distribueren met een betere trouw. De komst van de 33⅓ rpm Long Play (LP) microgroove vinylplaat, met minder oppervlakteruis en kwantitatief gespecificeerde equalisatiecurves, evenals ruisonderdrukking en dynamische bereiksystemen. Klassieke muziekfans, die opinieleiders waren op de audiemarkt, namen snel LP's over omdat, in tegenstelling tot oudere platen, de meeste klassieke werken op één LP pasten. Hogere kwaliteit draaitafels, met meer responsieve naalden FM-radio, met een breder audiofrequentiebereik en minder gevoeligheid voor signaalinterferentie en fading dan AM-radio. Betere versterkerontwerpen, met meer aandacht voor frequentierespons en veel hogere uitgangsvermogens, waardoor audio zonder waarneembare vervorming wordt gereproduceerd. Nieuwe luidsprekerontwerpen, waaronder akoestische ophanging, ontwikkeld door Edgar Villchur en Henry Kloss met verbeterde basfrequentierespons. In de jaren 1950 gebruikten audioproducenten de term high fidelity als marketingterm om platen en apparatuur te beschrijven die bedoeld waren om een ​​getrouwe geluidsweergave te bieden. Veel consumenten vonden het verschil in kwaliteit in vergelijking met de toen-standaard AM-radio's en 78-toerenplaten gemakkelijk waarneembaar en kochten high-fidelity platenspelers. 
  
  Gegeven de context, zou je mij kunnen vertellen wat HiFi is?
targets: High fidelity (vaak afgekort tot Hi-Fi of HiFi) is de hoogwaardige reproductie van geluid. Het is populair bij audiofielen en home-audio enthousiastelingen. Ideaal gezien heeft high-fidelity apparatuur onhoorbare ruis en vervorming, en een vlakke (neutrale, ongekleurde) frequentierespons binnen het menselijk gehoorbereik. High fidelity staat in contrast met het lagere kwaliteit "lo-fi" geluid geproduceerd door goedkope audioapparatuur, AM-radio, of de inferieure kwaliteit van geluidsreproductie die te horen was in opnames gemaakt tot de late jaren 1940.